موٴلف اطلس كاتالونيا ناشناس است. ممكن است او ابراهيم قرسقاس (وفات: 1387) نقشهنگار مايوركايي آن عصر باشد؛ اين انتساب از جهاتي معقول است، ولي به اثبات نرسيده است.
نقشهٴ كاتالونياي ناشناس ديگري از اواخر سدهٴ چهاردهم يا آغاز سدهٴ پانزدهم در كتابخانهٴ ملي فلورانس نگهداري ميشود. اندازهٴ آن
118×92 سانتيمتر است و اصطلاحاتش كاتالونيايي.
در آن اروپا و حوزهٴ مديترانه نمايش داده شده و از شرق تا درياي خزر و خليج فارس ادامه دارد.
در آن افسانههاي زيادي آمده، كه برخي در چندين سطر است. نقشهٴ كاتالونياي سال
1375 را بايد با يك نقشهٴ كاتالونياي بعدي، به نام نقشهٴ استه قياس كرد كه از اواسط سدهٴ پانزدهم است و در كتابخانهٴ ملي مُدِنا نگهداري ميشود. با اينكه از بسياري جهات فروتر از
نقشهٴ
1375 است، در آن اطلاعاتي ديده ميشود كه نقشهنگاران پيشين دراختيار نداشتند. مطالب آن بيشتر از كتاب دانش (چهاردهم ـ 1) اقتباس شده و شامل و حاوي برخي از آخرين پويشهاي پرتغاليان در كرانههاي باختري آفريقاست. آخرين كشفي كه در آن ثبت شده دماغهٴ رُكسو (1446) است و دماغهٴ جزاير سبز (كشف شده در سال 1456) در آن نيامده و از اينجا ميتوان تاريخ نقشهٴ استه را تعيين كرد. همچنين بايد مقايسه شود با نقشهٴ كاتالونياي حدود 1440، با نقشههاي آندريا بيانكو از سال 1436 و 1448، با نقشهٴ برژياي حدود 1450 و با نقشهٴ كروي 1459 فرا ماورو.
سُلِري
نقشهنگار مايوركايي (برآمدنش سال 1385).
گيلرمو سُلري را تنها از طريق دو نقشهٴ دريايي ميشناسيم
1. اولي نام او و تاريخ 1385 را داراست و در ابعاد 62×100 سانتيمتر است، كه در بايگاني ملي فلورانس نگهداري ميشود. اين نقشه به حوضهٴ مديترانه، سواحل اقيانوس اطلس، جزاير بريتانيا و يوتلاند محدود است. در آن برخي جزاير افسانهاي اقيانوس اطلس ديده ميشود. در جاهاي خالي نقشه ملاحظاتي درباب مقبرهٴ مسيح، رم، ونيز و غيره آمدهاست. اصطلاحات نقشه لاتيني است.
2. نقشهٴ دريايي دوم نام همان موٴلف را دارد، ولي بدون تاريخ. خيلي شبيه نقشهٴ اولي و بنابراين از همان اوان است. ابعاد آن
106×64 سانتيمتر است و در كتابخانهٴ ملي پاريس نگهداري ميشود. دامنهٴ آن هم تاحدود زيادي مشابه است، از يوتلاند تا آفريقاي شمالي و از شرق تا درياي سياه.
ابراهيم قِرِسقاس
Cresques lo Juheu (يهودي)، lo Jueu buscolor (جهودنقشه)، el Judio de las